Het was in 1999 dat ik voor het eerst de eclips zag, ik was toen werkzaam in het UMCG. En het was rond het middaguur dat we hier naar keken. Toen had ik een speciale bril.
Gisteren toog ik met met een vergiet en een vel wit papier richting de Onlanden, want mijn bestelde eclipsbril was niet op tijd aangekomen. Misschien trof ik mensen waarvan ik even eentje kon lenen. En dat kon zeker. Bij de Onlanden aangekomen zag ik bij een andere weg veel auto’s staan. Bij de klimtoren stonden mensen. En waar ik aangekomen was op de fiets zaten al mensen klaar met tuinstoelen voorzien van bril en wat lekkers. Ik trof een moeder met dochter met een geïmproviseerde kartonnen doos. Ik mocht even kijken en het werkte! Leuk om dit te zien. Mensen zaten met camera’s klaar om dit natuurverschijnsel te aanschouwen. En inderdaad ik mocht een bril lenen van een vriendelijke meneer, die samen met zijn vrouw uit Haren was gefietst om op deze mooie plek dit te kijken. En ik zag zeker wat. Eerst een volledige zon waar steeds kleine hapjes uitwaren. Bijzonder. Je voelde dat het frisser en donkerder werd. En het werd stiller,de ganzen vlogen gewoon over. Verder ook erg gezellig om op deze manier dit met elkaar te mogen beleven. De volgende maak ik denk ik niet weer mee!
Tekst en foto's Henriëtte Meijer