Dit jaar begon de corso-feestweek al op vrijdag 28 augustus. Met name de vrijwilligers van alle corsowijken, die ervoor zorgen dat er komend weekend twaalf mooie wagens door het dorp rijden, waren uitgenodigd in de Feesttent. Voor het feest losbarstte met de disco-bingo zette het corsobestuur de vertrekkende bestuursleden nog even extra in het zonnetje.
Jacqueline Haijkens, Marjan Pinkster en Hans Langhout kregen van de rest van het bestuur een zilveren herdenkingsmunt als blijk van waardering voor hun inzet. Bestuurslid José Laning deed in haar bijbehorende praatje een klein boekje open over hoe het er in de bestuursvergaderingen aan toe gaat en welke rol de drie bestuursleden die afscheid nemen daarin spelen. ‘Jacqueline weet met geduld en humor ondanks de uiteenlopende meningen toch te komen tot duidelijke besluiten. Marjan heeft antwoord op alle vragen, weet altijd hoe het zit en wat er met wie is afgesproken en Hans zorgt ervoor dat de vergaderingen nooit saai zijn en dat ook het corso niet saai wordt, maar met de tijd meegaat.’
Maar ook José benadrukte nog eens dat het corso niet kan bestaan zonder al die vrijwilligers die in de tenten bouwen aan wagens en nu in grote getalen aan tafels en langs de bar klaar stonden met de bingokaarten. Ze hadden zelf hun favoriete liedjes door kunnen geven en Dennis Franke en DJ Willem Slagter startten de aangevraagde plaatjes in willekeurige volgorde in. Afstrepen maar, eerst voor een horizontale rij. De muzieksmaak van al die medewerkers loopt duidelijk nogal uiteen. Van Abba tot Kinderen voor Kinderen en van de Beatles tot K3. Wel veel Nederlandstalig, van heel oud, naar nieuw. Het duurde best lang voor de eerste bingo viel. Thijs van corsowijk Rond de Wieken won de eerste emmer vol prijzen. De tweede opdracht was een verticale én een diagonale lijn. Felicia had dat niet begrepen, en moest dus een liedje zingen. Het werd het Vliegerlied en de hele tent zong mee.
Dat gebeurde bij veel meer nummers. Het ging er vrolijk aan toe, maar er werd ook fanatiek afgestreept. De tijd begin te dringen dus volgden de liedjes elkaar in een wat hoger tempo op. In totaal werden er vijf prijzen uitgedeeld voor bingo’s, de laatste twee voor een volle kaart. Ondertussen was Jannes al gearriveerd en stroomde de tent steeds voller met publiek dat niet voor de bingo kwam, maar voor de optredens.
Volkszanger Jannes hoefde niet veel te doen om het publiek mee te krijgen. De hele tent zong mee met het bekende repertoire. ‘Ik ben Jannes’, ‘Ga maar weg’, ‘Eleonora’ het passeerde allemaal de revue. Maar daarmee was de koek nog niet op. Er waren daarna nog optredens van Senna en Papa di Grazzi waar letterlijk de vonken van afvlogen. Het feest deed Eelde op zijn grondvesten schudden. De kop is eraf en hoe.
Foto Guido Kamp