Het is alweer voorbij, het zeventigste Eelder Bloemencorso waar we met zijn allen, nou ja, met heel veel dan toch, zo naar hebben uitgekeken. Alles zat erin. Twaalf prachtige grote wagens, vier kindercorsowagens, prijswinnende muziekkorpsen. Bewondering van het publiek, blijdschap, teleurstelling en boosheid bij wijkmedewerkers. En daarna gewoon gezellig samen een biertje drinken en napraten.
Het echte corsoweer liet het op zaterdag een beetje afweten dit jaar. Maar het was net op tijd droog voor de grote optocht en dat bleef het ook. Veel publiek vond het echter na één rondje wel mooi geweest en wachtte niet op de tweede ronde met de bekendmaking van de prijzen. Ook ’s avonds was het fris op het festivalterrein, maar dat mocht de pret niet echt drukken. Met lekker eten en drinken, verhitte discussies en een warm weerzien met bekenden was het prima uit te houden.
De twaalf corsowijken hadden weer prachtige creaties gemaakt. Het was aan de jury om de appels en peren met elkaar te vergelijken en te komen tot een rangorde. Van een tot en met twaalf. Voor corsowijk Korenbloem was er een heel bittere pil te slikken, hun wagen Feestbeesten eindigde als elfde, na 10% puntenaftrek omdat de wagen te breed werd bevonden bij de ‘poort van akkoord’. Was die aftrek er niet geweest dan hadden ze de eerste en ereprijs te pakken gehad. Ontzettend zuur en aanleiding voor een hoop discussie en zelfs boegeroep in de tent bij de prijsuitreiking. Een pleister op de wonde was de figuratieprijs voor deze wijk en de ontwerpersprijs voor de jonge ontwerpers Martijn Hommes en Veerle Veurman, die zelf ook meewerken bij Korenbloem.
De winnaar werd nu Corsowijk Centrum met de wagen Hooggeëerd Publiek naar een ontwerp van Patrick Wekema. Was Korenbloem niet bestraft, dan was deze wagen met een half puntje verschil tweede geworden. Toch een echte winnaar dus. Op de wagen was ontzettend veel te zien, maar waar is die leeuw toch gebleven? Ook de arrangeursprijs ging naar corsowijk Centrum. Het publiek koos voor de wagen Vrolijk Pasen van West End die door de jury werd beloond met de tweede prijs. Deze wagen naar ontwerp van Egbert Boerma was indrukwekkend groot en mooi afgewerkt. De wandelende paasmanden om de wagen maakten het helemaal af. Rave van corsowijk Schelfhorst werd derde. Dat was voor velen een verrassing. Deze wagen werd ontworpen door Chris Huisman en was heel anders dan een traditionele corsowagen, met een donkere buitenkant en van binnen heel veel kleur. Een gedurfde keuze die goed uitpakte.
Bij de prijsuitreiking werden eerst alle kinderen die hadden meegewerkt aan het kindercorso in het zonnetje gezet. Daarna werden de wijkvoorzitters drie aan drie naar voren geroepen. Gaat het om de prijzen? Nee. Alle twaalf wijken verdienen applaus en bewondering voor wat ze op de weg hebben weten te brengen. Met bloed, zweet en tranen, met heel hard werken, lange dagen en korte nachten. Maar vooral met heel veel plezier, gezelligheid en saamhorigheid. Daar draait het eigenlijk allemaal om. Er valt van alles te zeggen over het oordeel van de jury en de strenge toepassing van de regels door het corsobestuur waardoor Korenbloem zo hard werd geraakt. Ook over het tijdstip van het vuurwerk, het statiegeld voor de bekers, de keuze van artiesten en het volume van de muziek is het laatste woord vast nog niet gezegd. Maar laten we vooral voor ogen houden hoe fantastisch het is dat er in ons dorp met de inzet van heel veel mensen een traditie levend wordt gehouden. Een traditie die prijkt Unesco Werelderfgoedlijst. Een traditie die mensen van alle leeftijden, rangen en standen verbindt. En waar jaarlijks tienduizenden van komen meegenieten. Het bloemencorso is en blijft een Feest. Ons Feest.
Tekst Nynke Doevelaar, beeld Jan Willem van Bruggen