Vrijwel iedereen kent hem, Anne Arends. Nadere introductie overbodig zou je zeggen. Maar wat veel mensen misschien niet weten is dat hij sinds kort de nieuwe assistent-beheerder is van Ons Dorpshuis. Een functie die hem op het lijf is geschreven.
Hij heeft een jaarcontract bij de gemeente, werkt vier dagen in de week in het dorpshuis, een dag in de week in sporthal Groote Veen, en combineert dit met ZZP-werk. ‘Ik verving eerst iemand in de sporthal in Vries, waarna Richard Zonneveld vroeg voor iemand uit het dorp, die de mensen kent.’ En dan ben je bij Anne Arends aan het juiste adres. ‘Ik wist als klein kind niet wat ik later wilde worden. En dat weet ik nog niet.’ We weten wel waar hij goed in is: gastheer, horecaman, regelaar, materiaalman, bestuurder, enz.
Eerst even terug naar zijn jeugd. ‘Ik ben geboren aan de Willem van Graftweg 12,’ zegt hij specifiek. Zijn vader was cv monteur, moeder huisvrouw. Hij heeft twee oudere broers, Mark, die in de voetsporen van zijn vader is getreden, terwijl Reint in het dagelijks leven Staff CSV Engineer is. Anne ging naar toenmalige kleuterschool ‘De Klaproos’, vervolgens naar de Centrumschool. ‘We zaten in een klas van 36 leerlingen. Albert Eising was de leraar in groep 5 en 6. We speelden veel in De Braak. In de winter sleetje rijden over die heuveltjes.’ Later ging hij naar de MAVO, aan de Jan Steenweg. ‘Veel leraren woonden destijds in het dorp.’ Na de MAVO, waar hij vijf jaar over heeft gedaan, ging hij naar de Middelbare Detailhandelschool.
Reint werkte bij Cafetaria Drieluik, ze hadden daar ook evenementen catering. Anne mocht meehelpen en kreeg steeds meer werk. Terwijl hij nog naar school ging vroeg Teie van Drieluik hem op een gegeven moment als barkeeper en kwam in vaste dienst. ‘Ik heb ook allerlei cursussen gevolgd. In 1996 nam ik de kroeg over. Dat heb ik gedaan tot 2017. Bij het café hoorden natuurlijk ook mijn ouders, die mij veel hebben gesteund en geholpen en uiteraard Jo, mijn hond, die altijd in het café rondliep en die ik 16 jaar heb gehad.’ En ondanks dat kon hij nog geen antwoord geven op de vraag wat wil je worden? ‘De horeca, daar rol je in,’ verklaart de Eeldenaar. De kroeg was echter geen vetpot. Nadat hij ermee stopte, werd hij ZZP-er.
Veel energie
Anne Arends is een man met veel energie. ‘Mijn vader zei daarover: ‘Het is gewoon een ‘drok jonkie’. Tegenwoordig krijg je daarvoor meteen een stempel, van ADHD. Ik was een driftkikkertje; in de familie werd ik daar wel mee geplaagd. En uiteindelijk werd de naam verkleind naar kikker. De bar werd Kikkerbar genoemd, mede omdat ik door mijn ouders een naamplaatje kreeg tijdens de opening met de naam Kikkerbar. Hierdoor werd en word ik nog altijd aangesproken met Anne ‘Kikker’. Er waren mensen die verbaasd waren over mijn echte achternaam Arends. Ik dacht dat je Kikker heette.’
Een druk baasje dus. Op vakantie ook? ‘Ik heb dan wel meer energie dan mijn vrouw die de hele dag wel op het strand kan liggen. Dat kan ik niet.’ Anne blijft ook op vakantie actief. Met duiken. Maar dan niet in ons ‘kikkerlandje’. ‘Dat is me te koud. Ik heb een keer in het Veenmeer gedoken, maar nooit meer. Veel te koud. In Egypte, Malta en Turkije heb je mooie duikplaatsen. Dat je onder water dan zo’n groot beest als een schildpad tegenkomt, dat vind ik mooi. Ik heb in 1999 mijn duikbrevet gehaald voor open water en een jaar later een vervolgopleiding. Dan mag je dieper. Ik heb 125 duiken gemaakt. Marianne stimuleert mij en duikt zelf ook.’ Vroeger las hij graag een boek en soms pakt hij nog wel eens een boek. Bij voorkeur een thriller of een persoonlijk verhaal. ‘Of ik kijk series, maar er moet wel een beetje waarheid inzitten. En eigenlijk… ik heb niet zoveel tijd.’
Anne somt een indrukwekkende waslijst aan activiteiten op. We houden het kort. Het gaat het hele jaar door. Dat begint met toneel (Concordia), Koningsdag, Jaarmarkt, Vereniging van Eigenaren (VvE), autocross, Koepeltjesfestival, de tweede autocross, Corso (ingehuurd voor de horeca), maar ook de lichtjesavond op de begraafplaats De Duinen in december van Herdenkt Elkander. Anne zit bij verenigingen als SAEP (autocross), Concordia en de VvE in het bestuur. ‘Bij evenementen word ik gevraagd voor materialen en omdat ik organisatorische ervaring heb.’ Kortom, een persoonlijkheid die zich inzet voor de dorpsgemeenschap. En bovenal een goede gastheer is. Zorgvuldig, sociaal en altijd met een beetje humor. Dat blijkt aan het eind van het interview wanneer er een vertegenwoordiger van Coca Cola het dorpshuis betreedt. ‘Kom erin, dan kun je naar buiten kijken.’ De man weet zich even geen raad. Het is typisch Anne, altijd zichzelf.